Rękawice spawalnicze

Jak dobrać rękawice spawalnicze do metody spawania

Wybór zależy przede wszystkim od ilości ciepła i odprysków generowanych przez proces. Im więcej rozprysku, tym grubszy materiał i dłuższy mankiet są potrzebne. Z drugiej strony metody wymagające precyzyjnego prowadzenia palnika premiują cienką, elastyczną rękawicę — i to właśnie rozróżnienie stoi za podziałem na typ A i typ B.

Typ A i typ B według normy EN 12477

• Typ A — wyższa odporność termiczna i mechaniczna, grubszy materiał. Do spawania MIG/MAG, MMA, cięcia plazmowego i żłobienia elektropowietrznego, czyli procesów z dużą ilością odprysków.
• Typ B — mniejsza odporność termiczna, ale znacznie lepsza zręczność. Do spawania TIG i prac wymagających czucia w opuszkach, gdzie rozprysk jest minimalny.

Rękawica typu A nie sprawdzi się przy TIG, bo grubość materiału uniemożliwia precyzyjne podawanie drutu. Odwrotnie — rękawica typu B założona do MIG/MAG zbyt szybko przepali się od odprysków.

Rękawice do poszczególnych metod

• MIG/MAG — gruba dwoina bydlęca, mankiet 15–20 cm, szwy kevlarowe, często podszewka bawełniana lub filcowa.
• MMA (elektroda otulona) — najwyższa odporność na ciepło promieniowane, wzmocnienia na dłoni i kciuku.
• TIG — cienka skóra kozia lub jagnięca, wąski krój, krótszy mankiet, brak grubej podszewki.
• Cięcie i szlifowanie po spawaniu — modele z dodatkowym wzmocnieniem na wewnętrznej stronie dłoni i wysokim poziomem odporności na ścieranie.

Konstrukcja i mankiet

Standardem są rękawice pięciopalcowe. Wersje trójpalcowe, w których trzy palce łączą się w jedną komorę, dłużej utrzymują ciepło i lepiej chronią przy spawaniu w pozycji podolnej, ale ograniczają zręczność. Mankiet sięgający do połowy przedramienia zabezpiecza nadgarstek przed odpryskami wpadającymi pod rękaw — przy spawaniu nad głową warto sięgnąć po wersję przedłużoną do 35 cm. Szwy powinny być szyte nicią aramidową, ponieważ bawełniana przepala się szybciej niż sama skóra.

Oznaczenia i normy

Rękawice spawalnicze podlegają trzem normom jednocześnie. EN 388 określa odporność mechaniczną, EN 407 — zagrożenia termiczne, a EN 12477 łączy oba zestawy wymagań w klasyfikację dla spawaczy. W oznaczeniu EN 407 kolejne cyfry opisują palność, ciepło kontaktowe, konwekcyjne, promieniowanie cieplne oraz odporność na małe i duże odpryski stopionego metalu. Przy spawaniu najważniejsze są pozycje dotyczące ciepła promieniowanego i odprysków.

Najczęściej zadawane pytania

Czy rękawice spawalnicze chronią przed porażeniem prądem?

Nie. Zapewniają jedynie ograniczoną izolację przy przypadkowym kontakcie z uchwytem elektrody i nie zastępują rękawic dielektrycznych. Do prac pod napięciem wymagana jest certyfikacja według EN 60903.

Jak długo służą rękawice spawalnicze?

Do pierwszych przepaleń, sztywnienia skóry lub rozejścia się szwów. Wypalone punktowo miejsca przestają chronić przed odpryskami, nawet jeśli reszta rękawicy jest sprawna.

Czy podszewka jest konieczna?

Przy MIG/MAG i MMA tak — warstwa bawełny lub filcu opóźnia przenikanie ciepła do dłoni przy dłuższych spoinach. Przy TIG podszewka przeszkadza, bo pogarsza czucie palnika.

Jaki rozmiar rękawic spawalniczych wybrać?

Nieco luźniejszy niż w rękawicach roboczych — warstwa powietrza między skórą a dłonią działa jak izolacja, a w razie kontaktu z gorącym elementem pozwala szybko zsunąć rękawicę.